یکشنبه, 25 دی 776 19:57

سخنرانی در سازمان انرژی اتمی ایران

شنبه 7 مهر 1397

امروز به دعوت دکتر علی اکبر صالحی به سازمان انرژی اتمی رفتم و به مناسبت هفته دفاع مقدس در جمع مدیران، مهندسان و کارکنان این سازمان سخنرانی کردم.
گفتم پس از گذشت نزدیک به 40 سال از عمر انقلاب، هم اکنون در محیط بین الملل وضعیت بهتری نسبت به زمان جنگ داریم. آن زمان شوروی پشت سر صدام بود اما هم اکنون روسیه در حال همکاری با ما در سوریه است و در آن زمان عراق کشوری در حال جنگ و دشمن ما محسوب می شد اما امروز دولتی که با ایران دشمنی ندارد در عراق قدرت را در اختیار دارد. کشور ما از نظر اقتصادی در سال 96 پنجاه میلیارد دلار درآمد نفتی و 40 میلیارد دلار درآمد غیرنفتی داشته است و اکنون متحدان ما از نظر سیاسی بیشتر شده اند.
هم اکنون قدرت اقتصادی، سیاسی و نظامی آمریکا افول کرده است و یک جانبه گرایی آمریکا در عرصه های مختلف با شکست مواجه شده است و جهان به سمت چند جانبه گرایی و چند قطبی شدن قدرت در قرن 21 حرکت می کند.
در 40 سال گذشته آمریکایی ها نزدیک به 27 تجاوز و دخالت نظامی در کشورهای مختلف جهان انجام دادند، در جنگ عراق و افغانستان بیش از هفت تریلیون دلار از دست دادند و اخیراً ترامپ گفته 11 میلیون دلار و بیش از 20 هزار کشته و زخمی داشتند و پس از گذشت 17 سال در افغانستان و 15 سال در عراق دستاورد قابل توجهی نداشته اند. علاوه بر آن در موضوع بدهی¬های خارجی و رواج فقر در داخل، آمریکا در شرایط نامناسبی به سر می برد.
در ادامه گریزی به شرایط سیاسی در جبهه انقلاب در زمان جنگ و الزامات عبور از شرایط فعلی زدم و گفتم: جنگ که آغاز شد امام راحل (ره) فرمود مساله اصلی جنگ است و وحدت و عزم و اراده مثال زدنی در مسئولان و مردم در سطوح مختلف پدید آمد و همه عزم خود را بکار گرفتند تا جنگ را به پیروزی برسانیم.
 نباید تنها به کشورهای 4+1 نگاه کرد، 15 کشور همسایه ما ظرفیت های بسیار خوبی در دیپلماسی اقتصادی و سیاسی هستند، همانگونه که مقام معظم رهبری فرمود که نگاه ما به جای غرب باید به شرق باشد، باید برای مقابله با تحریم ها و جلوگیری از تاثیر آن دیپلماسی اقتصادی و سیاسی خود را در توسعه روابط با کشورهای نیم کره شرقی مثل چین، هند و روسیه و... قرار دهیم.
ملتی که تاریخ را نخواند، مجبور به تکرار تاریخ خواهد شد، باید کاستی ها، ضعف ها و قوت های خود را بشناسیم و برای عبور از شرایط کنونی و رسیدن به وضعیت مطلوب کشورمان راهبرد کلان، برنامه پنج تا بیست ساله و عزم و اراده ملی داشته باشیم.
هدف اصلی دشمن در جنگ تحمیلی ساقط کردن نظام جمهوری اسلامی ایران و حداقل هدف آن لغو قرارداد 1975 الجزایر بود و شرایط نشان از آن داشت که عراقی ها پیروز می شوند و قدرت های بزرگ آن زمان یعنی آمریکایی ها و شوروی با یکدیگر همکاری داشتند و علاوه بر آنها کشورهای منطقه و چندین کشور دیگر پشت سر صدام بودند و از سوی دیگر در داخل نیز منافقین و ضد انقلاب فعال بودند و در غرب کشور مشکلاتی داشتیم و مسائل امنیتی ما هنوز تمام نشده بود.
عراقی ها در شروع جنگ تحمیلی 35 میلیارد دلار ذخیره ارزی داشتند و در طول جنگ 85 تا 90 میلیارد دلار یا کمک بلاعوض یا وام از کشورهای دیگر گرفتند و در طول جنگ حدود 65 میلیارد دلار هزینه جنگ عراق علیه ایران شد.
در ابتدای جنگ درآمدهای نفتی رقمی حدود 14 میلیار دلار بود که مطابق گزارش سازمان برنامه و بودجه وقت در سال 1365 کل درآمد حاصل از فروش نفت به حدود هفت میلیارد دلار رسیده بود و این در حالی است که آمریکائی ها، عربستان و فرانسه به عراق کمک می کردند تا پایانه های نفتی و جزیره خارک را بمباران کرده و به جای دو میلیون بشکه حدود 700 هزار بشکه در روز صادر کنیم.
علاوه بر آن کشتی های نفتکش ما را مورد اصابت قرار می دادند و قیمت نفت به دلیل افزایش صادرات نفت توسط عربستان رو به کاهش گذاشت و از 20 دلار به زیر 10 دلار رسید.
در تمام طول جنگ عراق از نظر تجهیزات نظامی نسبت به ایران برتری داشت و از جمعیت 16 میلیونی خود حدود یک میلیون و 600 هزار نفر خود را وارد جنگ کرده بود و کمبود نیروی انسانی کارگر خود را از دیگر کشورها نظیر مصر و سودان جبران می کرد.
آقای خاویر پرزدکوئیار دبیرکل سازمان ملل بررسی کرد و صدام و رژیم عراق را رسماً به عنوان آغازگر جنگ به سازمان ملل و جهانیان معرفی کرد، ما نه یک وجب از خاک و نه حتی یک قطره از آب های اروند را از دست ندادیم و آن را پس گرفتیم و پس از فتح خرمشهر، طی عملیات هایی با اجازه امام راحل (ره) وارد سرزمین عراق شدیم و نیروی نظامی آن را منهدم کردیم و اراده سیاسی خود را به آنان تحمیل کردیم و ابهت صدام را شکستیم و توانستیم در قطعنامه 598 به حقوق ملت ایران دسترسی پیدا کنیم.
در جنگ اقتصادی و روانی نیز باید راهبرد دشمن را درک کنیم، دشمنان می خواهند تا از طریق جنگ اقتصادی و عملیات روانی نظام را ساقط و مردم را از نظام جدا کنند، همه باید اتفاق کنند و با عزم و وحدت نظر و انسجام ملی با این تهدید مقابله کنند تا به پیروزی برسیم، باید در مقابل دشمنان وحدت در تصمیم گیری راهبردی داشته باشیم، برخی آمریکا را دشمن نمی دانند، ولی آمریکا واقعا دشمن ملت ایران است، نباید در تنظیم راهبرد اقتصادی تفاوت دیدگاه وجود داشته باشد.
لازمه عبور از شرایط سخت فعلی داشتن برنامه های اقتصادی کوتاه مدت، میان مدت و راهبردی برای حل مشکلات اقتصادی و عملیات روانی دشمن است. ما در جنگ، راهبرد داشتیم وقتی شکستن حصر آبادان در پنجم مهرماه انجام شد ما 10 عملیات را طرح ریزی کردیم، هم اکنون نیز باید بدانیم در 5 سال آینده چه می خواهیم بکنیم و برای سناریوهای مختلف دشمن طرح های مختلف داشته باشیم.
در صحنه جنگ ما نیاز به فرماندهانی متدین، شجاع با دانش نظامی داشتیم که با روحیه انقلابی و خطر پذیری علاوه بر مردم داری و مردم یاری این صحنه را فرماندهی می کردند، در این صحنه جنگ اقتصادی نیز در لایه های مختلف دولت، مجلس و قوه قضائیه مدیران و مسئولینی نیاز داریم که علاوه بر دانایی و عقل در تصمیم گیری در عین کارآمدی با روحیه انقلابی صحنه مسئولیت خود را مدیریت کنند، امروز نیر برای حل مشکلات کشور مسئولان باید با عزم انقلابی و مدیریت جهادی کار کنند. باید قوای سه گانه وحدت رویه و همگرایی داشته باشند.
در زمان جنگ همیشه نقطه ضعف دشمن را پیدا و نقطه قوت خود را به آن وارد می کردیم، در صحنه جنگ اقتصادی نیز ما باید از انفعال و پدافند تبدیل به نیروی تهاجمی شویم و از نظر ما نظامی ها بهترین دفاع هجوم است.
پس از مراسم ناهار را در کنار دکتر صالحی بودم. در رابطه با برنامه صلح آمیز هسته ای کشور، برجام و بدعهدی های آمریکا با هم صحبت کردیم.
ساعت 18 به سازمان برنامه و بودجه رفتم و در جلسه شورای عالی آمایش سرزمین شرکت کردم. با توجه به موضوع جلسه خواستم که به مسائل دفاعی، امنیتی و پدافند غیر عامل بیشتر بپردازند. چون اگر مسائل دفاعی - امنیتی حل نشود، هیچ کدام از برنامه های آمایشی محقق نخواهد شد. این مسائل از دو نگاه باید دیده شود. از یک سو نگاه از داخل ایران به مسائل محیط ملی، منطقه ای و بین المللی، از سوی دیگر از نگاه خارجی ها باید به مسائل دفاعی و امنیتی داخلی نگریسته شود. یعنی باید بدانیم آمریکایی ها، روس ها، چینی ها و هندی ها در کشور ما دنبال چه اهدافی هستند؟ منطقه ما منطقه غرب آسیاست است که همه قدرت ها به آن چشم دارند و مورد علائق ژئوپلیتیکی قدرت های بزرگ است.